Ateşman Okunabilirlik Formülü, Türkçe metinlerin ne kadar kolay veya zor okunduğunu sayısal bir puanla gösteren, bilimsel araştırmalarda ve eğitim materyali geliştirmede yaygın kullanılan bir ölçektir. Ateşman Okunabilirlik Analizi öğretmenler ve geliştiriciler için ücretsiz ve açık erişimli olarak sunulmaktadır.
Okunabilirlik formüllerinin çıkış noktası şudur: Eğer bir metindeki kelimeler çok uzun ve cümleler çok karmaşıksa, o metni okuyup anlamak daha fazla çaba gerektirir. Ateşman, İngilizce için geliştirilen Flesch formülünü Türkçe’ye uyarlayarak, Türkçe metinler için özel katsayılar hesaplamıştır.
Formül, iki temel gösterge üzerinden çalışır:
Burada:
X₁ = hece cinsinden ortalama kelime uzunluğu,
X₂ = kelime cinsinden ortalama cümle uzunluğudur.
Puan yükseldikçe metin daha kolay, puan düştükçe daha zor kabul edilir. Aşağıdaki tablo, EDOM içinde de kullandığımız tipik bir sınıflamadır:
| Puan Aralığı | Seviye | Yaklaşık Sınıf Düzeyi |
|---|---|---|
| 90 – 100 | Çok Kolay | İlkokul 1–2. sınıf |
| 70 – 89 | Kolay | İlkokul 3–4. sınıf |
| 50 – 69 | Orta Güçlükte | İlkokul 5–6. sınıf |
| 30 – 49 | Zor | Ortaokul düzeyi |
| 0 – 29 | Çok Zor | Lise ve üzeri |
EDOM programında, özellikle kelime, cümle ve metin okuma etkinlikleri tasarlanırken, metinlerin hedef sınıf düzeyine uygun olup olmadığını kontrol etmek için Ateşman puanından yararlanıyoruz. Böylece çocuklara ne çok zor ne de gereğinden fazla kolay metinler sunmamaya dikkat ediyoruz.
Diyelim ki elimizde şu özelliklere sahip kısa bir metin var:
Önce ortalamaları hesaplarız:
Bu değerleri formüle yerleştiririz:
66.7 puan, yukarıdaki tabloya göre “Orta Güçlükte” bir metne karşılık gelir; bu seviye genellikle üst ilkokul (5–6. sınıf) için uygundur.
Ateşman okunabilirlik formülü, aşağıdaki çalışmaya dayanmaktadır:
Ateşman, E. (1997). Türkçede okunabilirliğin ölçülmesi. Türk Dili Dergisi, 1997(XXX), 71‑74.
Bu sayfada yer alan açıklamalar eğitim ve bilgilendirme amaçlıdır. Bilimsel yayınlarda lütfen orijinal makaleye atıf veriniz.